Home BIZ News DE GROOTSTE PRODUCENT VAN RACETRAILERS VIND JE GEWOON IN VRIEZENVEEN ‘Je droom kunnen waarmaken is het mooiste wat er is’

DE GROOTSTE PRODUCENT VAN RACETRAILERS VIND JE GEWOON IN VRIEZENVEEN ‘Je droom kunnen waarmaken is het mooiste wat er is’

door Twentevisie
77 views

In Twente heerst nog wel eens het adagium ‘wat je van ver haalt is lekker’ en we denken nog vaak dat het in de Randstad ‘echt gebeurt’. En dan vind je ergens achteraf op een industrieterrein weer zo’n Twentse briljant. Zoals in Vriezenveen, waar mensen als Ralf Schumacher, Nico Rosberg, vader en zoon Magnussen of het Williams F1-team regelmatig aan de telefoon hangen.

Tekst | Bert Kroondijk
Fotografie | Eric Brinkhorst

De autosportliefhebber, en dan vooral de Formule 1-fan, kent deze namen als geen ander. Ron Reinders (56) kijkt er nu niet meer van op als een van hen belt. “Ik kreeg ooit een telefoontje in m’n auto, van iemand die zei dat ie Ralph Schumacher was. Ik dacht dat ik in de zeik werd genomen door een Duitse zakenrelatie. Maar het bleek hem echt te zijn.”

‘Zie ons maar als Easyjet’
“Wij verkopen racetrailers volgens een geheel eigen concept en zijn daarmee de grootste in Europa. Het was mijn droom en mijn ambitie en het is met vallen, opstaan, pech, geluk, doorzettingsvermogen en vooral geloof in mezelf gelukt,” zegt Reinders. Met zijn bedrijf Racetrailer.com levert Reinders zijn trailers aan de racewereld, vanaf de Formule 1 tot en met alle klassen die daarna komen. En hij is daar uniek in. “Wij hebben zowel een uniek als simpel concept. We hebben maar één model, twee soorten wanden, zeven verschillende kantoormogelijkheden en dertig verschillende kleine andere dingetjes. Overzichtelijk voor ons én voor de klant. Bij onze concurrentie heb je veel meer keus en kun je kiezen uit lederen stoelen en talloze kleuren en afwerkingsmogelijkheden. Een trailer kost je dan drie ton en meer. Bij ons stap je al in zo’n trailer vanaf 77.000 euro. Dat vinden onze collega’s niet leuk en wordt er vaak minderwaardig over ons gesproken. Ach, zie ons maar als EasyJet. Die vliegen gewoon net als KLM in Boeings, hebben prima piloten, maar je krijgt er geen gratis koffie en je moet betalen voor je extra bagage. Maar het scheelt een slok op een borrel.” Bijna iedere trailer is dubbeldeks. Dat wil zeggen dat er vier racewagens boven elkaar in kunnen. Voorin is er vaak een ruimte voor een kantoor, inclusief een keukenfaciliteit en meerdere zitplaatsen.


‘MIJN VADERNAM ME MEE
NAAR DE STRAATRACES
IN TUBBERGEN, DAT VOND IK
GEWELDIG’


Sportmarketing en WK Voetbal
In de grote en vooral hoge hal staan de op het oog identieke trailers, waarvan enkele al bijna gereed voor aflevering, strak naast elkaar. “Ze zijn ook bijna altijd wit. Striping doen we hier bijna niet, dat heeft de klant vaak zelf in huis. Je krijgt dan te maken met kleurverschil en dus discussies over de folie,” zegt Reinders. Onze ogen vallen op enkele oude Formule 1-auto’s die er geparkeerd staan en op dat moment worden gepoetst. Ze staan op eenplek waar ook een grote tafel staat met op de achtergrond Formule 1-publiek. “Ik zit hier meestal met een klant, dan kom je echt in de sfeer.” Reinders is zelf ook een groot autosportliefhebber. Al van kinds af aan. “Mijn vader nam me mee naar de straatraces in Tubbergen, dat vond ik geweldig.” Het heeft uiteindelijk nog wel wat jaartjes geduurd voordat hij van zijn passie en hobby ook z’n werk kon maken. “Ik kom oorspronkelijk uit de sportmarketingwereld. Via Jos Hermens’ Globals Sports Communication kwam ik terecht bij Adidas en van daaruit maakte ik de overstap naar Pon, waar ik aan de slag ging als marketingmanager voor de Continental Banden Groep. Ik werd daar na acht jaar uitgeleend aan de Duitsers en werd er betrokken bij de sponsoring rondom de organisatie van het WK-voetbal in 2006. Ondanks dat ik niets met voetballen heb en mijn hart dus veel meer bij de autosport lag en ligt, was dit een geweldige en leerzame tijd, vanwege de vele onderhandelingen die er moesten worden gevoerd, onder andere met de FIFA,” aldus Reinders. Na het WK onder 21 en het EK hield hij het voor gezien en keerde hij terug bij Pon in Leusden, voor Porsche Retail Marketing. “Ik was in die tijd ook nog tv-commentator voor de autosport bij RTL en SBS, samen met Olaf Mol,” vertelt Reinders verder. “Ik maakte toen vanuit BBS Velgen – het importeurschap was in handen van Pon – met Huub Rothengarther een deal om samen een ‘Verstappen velgenlijn’ op de markt te brengen. Jos was begin 2000 net zo populair als Max nu. Dit was misschien wel het echte zakelijke begin van mijn tijd in de autosport. Tussendoor heb ik voor het merk Seat – toen het sportieve merk van Pon – met coureur Tom Coronel ook nog het WK Tourwagens Team opgezet en een tv programma met Rob Kamphues gedaan. Dat waren mooie tijden.”


‘WIJ VERKOPEN RACETRAILERS
VOLGENS EEN GEHEEL EIGEN
CONCEPT EN ZIJN DAARMEE
DE GROOTSTE IN EUROPA’


Verhuren van trailers
Maar het zelfstandig ondernemerschap begon steeds meer te lonken. Reinders kwam in contact met een onderneming in hospitality trailers. De eigenaar was op zoek naar opvolging en hij zegde zijn baan bij Pon daarvoor deels op. De ondernemer bleek echter bij nader inzien uit te zijn op de contacten van Reinders in de autowereld en liep deze kostbare ‘snuffelstage’ voor Ron uit uit op een deceptie. “Ja, pech hoort er ook bij. Ik werd echter toen ook al een aantal keren gebeld door ene Joan Orus van het Spaanse Campos Racing, die mij bijna tot vervelends toe vroeg of hij bij mij een racetrailer kon huren. Uiteindelijk vroeg ik hem wat zijn budget was en zei toen tegen hem: als ik jou die lever, hebben we dan een deal? Hij zei ja, maar ik wist absoluut niet waar in zo’n ding ineens vandaan moest halen. Googelen, zoeken, bellen en uiteindelijk had ik er eentje. Ik kon hem alleen niet zelf halen, want ik stond dat weekend op een circuit in Marokko. Ik heb toen de chauffeur m’n spaargeld gedaan en hem gezegd dat hij die trailer alleen moest betalen en meenemen als het wat was. Nou, ik heb er hier nog eens tien mille in moeten stoppen, maar ik heb wél geleverd en Joan is nu nog altijd een relatie. Maar het was ook de start van mijn eigen bedrijf, toen nog Rent-a-racetrailer.com. Dat was een verhuurbedrijf dat ik dus runde in mijn vrije tijd, want ik was nog gewoon in loondienst bij Pon. Collega’s, maar vooral mensen in mijn sociale netwerk, verklaarden me voor gek. Racetrailers verhuren… Maar ik wilde de grootste van Europa worden!”

Werkgever en zakenpartner
“In de weekenden struinde ik overal de paddocks en de pitsboxen af, soms in de stromende regen, vaak weggehoond of eruit gezet. Er moest een keer een deur open gaan, hield ik mezelf voor. En dat gebeurde uiteindelijk ook. Naarmate dat ik meer ging verhuren, kwam ook de vraag om verkoop van racetrailers. En verhuren bleek ook heel wat anders dan verkopen. Ik ben toen op zoek gegaan naar een bedrijf dat voor mij de trailers kon bouwen zoals ik dat wilde en kwam uit bij een bedrijf in Engeland. Deze mensen zouden de eerste drie trailers gaan bouwen. Ik had het geluk dat Scania Finance het vertrouwen in mij en het concept had, waardoor ik zelf ‘slechts’ tien procent als aanbetaling hoefde te doen en zo kon ik verder investeren.” Die Engelse trailerbouwer bleek achteraf een slechte keus. Eenmaal in Nederland bleken soms deuren te klemmen, werden kieren in de afwerklijsten geconstateerd en meer van dat soort irritaties. “Tijdens een meeting bij Pon vroeg een van mijn collega’s waarom ik die trailers niet bij Pon liet bouwen. Ik zei dat ik niet wist dat we zo’n bedrijf in onze groep hadden. Bleken ze net zo’n bedrijf te hebben overgenomen. Vanaf dat moment kreeg ik dat wat ik wilde hebben. Beter en mooier. Ik had wel een afnameverplichting en daardoor tegelijkertijd als werknemer ook een zakelijke overeenkomst met mijn werkgever. Na verloop van tijd begon dit te schuren. De directeur van dat bedrijf, zelf ook gewoon werknemer bij Pon, zag natuurlijk wat ik er aan verdiende, want mijn verkoopprijzen stonden gewoon open en bloot op mijn website. Ik werkte zelf nog van maandag tot en met donderdag en had de vrijdag vrij voor de verkoop en andere zaken. Zo wilde ik een andere naam voor mijn bedrijf: racetrailer.com. Die bleek in het bezit van een tandarts in de VS. Gekocht voor 1.250 US dollar. Voor racetrailers.com had ik 30 mille moeten neertellen,” lacht Reinders

Minderheidsbelang
De paddock’s en pitsboxen zijn nu zijn showrooms door heel Europa. Er is geen race waar niet een trailer van Reinders te vinden is. Hij heeft het bedrijfsonderdeel uiteindelijk van Pon gekocht en is een jaar later van Hoogeveen naar Vriezenveen verhuisd. “De verhuurder, een pensioenfonds, verhoogde ineens de huur met 50.000 euro per jaar. Een fatsoenlijk gesprek was niet mogelijk. Het pand staat overigens nog steeds leeg.” Reinders heeft z’n bedrijf ruim drie jaar geleden voor zestig procent verkocht aan Movico, een toonaangevend bedrijf in de verhuur en verkoop van – jawel – hospitality trailers en thuis in alle takken van sport, zoals de Tour de France, Vuelta en Volvo Ocean Race. De autosport was nog blanco. “Zij willen met racetrailers.com deze markt verder veroveren en ik kan mij helemaal richten op wat ik leuk vind en waar ik goed in ben, namelijk marketing en sales. En ik dank nog altijd de mensen bij Pon, die mij hebben geholpen bij het waarmaken van mijn dromen,” besluit Reinders. •

Gerelateerde artikelen

X