Home BIZ News DE KOP D’R VEUR: CLEMENS HARDEMAN ‘Nooit meer terug in een pak’

DE KOP D’R VEUR: CLEMENS HARDEMAN ‘Nooit meer terug in een pak’

door Twentevisie
12 views

Als in 2008 wereldwijd de financiële crisis toeslaat, is Clemens Hardeman al een aantal jaren werkzaam als zelfstandig hypotheekadviseur. Het loopt goed, zo goed dat hij een samenwerking aangaat met twee compagnons en zich verbindt aan een bestaand bedrijf.

Tekst | Feya Wouda 
Fotografie | Eric Brinkhorst

Dat had hij beter niet kunnen doen, is de conclusie achteraf. In 2007 werd duidelijk dat een van de compagnons geld verduisterd had. “We werkten toen al zo’n vier jaar samen,” vertelt Hardeman. “Vlak daarna kwam de crisis er nog eens overheen en droogden het werk en de inkomsten op. De samenwerking had niet gebracht wat ik ervan had gehoopt en in 2009 is besloten deze te ontbinden. Toen op last van de overheid de regels met betrekking tot de hypotheekmarkt veranderden, was het echt op. In 2012 waren er geen werk en geen inkomsten meer, het was gewoon klaar.”

Dieptepunt
“Daar sta je dan met je gezin: drie kinderen, twee pony’s, twee honden, twee hamsters en een zooi kippen. We hadden een mooi huis, dat ik eigenhandig had verbouwd, maar we konden niet anders dan verkopen – in een tijd dat de markt volledig op z’n gat lag. Ivette, mijn vrouw, had gelukkig nog een baan. Ze werkte als taxateur bij een woningcorporatie. Zij is toen meer uren gaan maken. De kinderen waren nog klein en ik ben huisman geworden. Door toevallige omstandigheden kwamen we op het dieptepunt op een mooie plek net buiten Lonneker terecht. Het nieuwe onderkomen was een boerderijtje met nogal wat achterstallig onderhoud. Ongeveer honderd jaar achterstallig onderhoud,” lacht Hardeman. “Daar waar de tijd het toeliet, ben ik de boel toen gaan opknappen. Ik heb het huis en de omliggende grond kruiwagen voor kruiwagen opgeknapt.”

Geen vangnet
“We zijn hier in 2013 gekomen en vanaf dat moment hebben we ons gewoon aan onze nieuwe levensomstandigheden aangepast. Daar hadden we geen moeite mee. We hebben daardoor geen faillissement gehad, maar alles zelf kunnen afwikkelen. Elke cent ging naar elders. We hebben de schouders eronder gezet en geprobeerd de impact voor de kinderen zo klein mogelijk te laten zijn. Ook al was de boterham enigszins karig, ze hebben altijd kunnen sporten en hun hobby’s kunnen uitoefenen. Maar het was niet altijd gemakkelijk, het was vooral veel keuzes maken. Als zelfstandige heb je gewoon geen vangnet, dus geen financiële compensatie. Tja, zo heb je voldoende geld en zo reden we rond in het twintig jaar oude barrel van Ivette en moesten we afwegen wat het eerst kwam: een kwart tank benzine of een halve week boodschappen. Toch is het nooit ten koste gegaan van onze levensvreugde.”

Goed lopend bedrijf
“Het was het gemakkelijkst geweest om weer als hypotheekadviseur aan de slag te gaan, al dan niet in loondienst. Maar ik heb een duidelijke keuze gemaakt. Ik was heel goed met mijn handen en daar had ik plezier in. Gaandeweg kwamen er steeds meer klussen op mijn pad; van een kapot keukendeurtje repareren tot een wandje behangen. Dat begon op te vallen en zo ben ik van klus naar klus gegaan.” Zijn eerst verdiende geld besteedde Hardeman aan goed gereedschap. Zijn vrouw Ivette had, naast haar baan en de hectiek thuis, een studie opgepakt. Daarnaast had ieder kind een taak, van het verzorgen van de dieren tot afwascorvee. “Maar de gezelligheid thuis heeft er nooit onder geleden,” zegt Hardeman nu. “Onze vrienden bleven komen en iedereen had het naar z’n zin, ook in een heel wat eenvoudiger setting.” Vandaag de dag heeft hij een goed- lopend bedrijf, Hardeman Bouw en Landschap, en heeft zijn vrouw haar studie afgerond. Ze is officieel Master of Science in Real Estate. “Dat heeft ze in de avonduren weggetikt,” aldus een trotse Hardeman. “Ze heeft de uitdaging waar we voor stonden geweldig opgepakt, we hebben dit echt samen gedaan.”


‘WE ZIJN VAN VER GEKOMEN,
MAAR IK HEB ERVAN GELEERD
DAT HET NIET UITMAAKT WAT JE DOET’

Overkappingen en kapschuren
“We zijn van ver gekomen, maar ik heb ervan geleerd dat het niet uitmaakt wat je doet. Als je het goed doet, brengt dat voldoening en natuurlijk een inkomen. En voor mij geeft het de zekerheid dat ik nooit weer in een pak met stropdas ga, nie wieder achter een bureau! Ik heb nog één pak met een motten-gat en dat is bestemd voor bruiloften en begrafenissen. Ik werk tegenwoordig vaak samen met andere ZZP’ers, onder wie een timmerman en een hovenier. Mijn corebusiness is kapschuren en overkappingen en verder doen we landschapsinrichting en begeleid ik verbouwingen. Ik heb gemerkt dat het leven beter wordt als het eenvoudig is. Werken in de buitenlucht, het plezier dat je met elkaar hebt, het maken van iets waar je iemand anders blij mee maakt… daar kan niks tegen op. Van het begin, toen ik op een trekkertje in een mistige deprimerende omgeving aan het klussen was, in opdracht van mensen die me niet eens aankeken, tot waar ik nu sta. Daar heb ik overigens altijd wel om kunnen lachen. Het heeft me er nooit van weerhouden om een klus aan te nemen. De levensles is dat je nooit te beroerd moet zijn om aan te pakken.”


Dit jaar verschijnt van de hand van Feya Wouda een serie
persoonlijke verhalen met Twentenaren. Mensen die niet
bij de pakken neer zijn gaan zitten. Die bij tegenwind de
schouders eronder en de kop ervoor zetten: De kop d’r veur…


 

Gerelateerde artikelen

X